Een mooie tuin met wat hulp

      Geen reacties op Een mooie tuin met wat hulp

We kennen allemaal het gezegde ‘Een goede buur is beter dan een verre vriend’. Er zijn van die momenten dat gezegdes ineens veel meer voor je gaan leven. Over het algemeen doen ze natuurlijk een beetje cliché aan, maar ze zijn natuurlijk wel ergens op gebaseerd. En op die momenten dat dit ook je eigen ervaring wordt, ervaar je ineens hoe waar zo’n gezegde is.

Geen groene vingers

Toen ik eenmaal beslist had een huis te kopen, besloot ik dat ik er ook graag een tuintje bij wilde. Ik houd er namelijk enorm van in de tuin te zitten. Er was alleen één probleem: ik had helemaal geen talent voor tuinieren. Daarbij komt dat ik niet van tegels en nep houd, dus ik ging mezelf er niet makkelijk van afmaken en voor een echte, levendige, groene tuin. Ik zou er vast steeds een beetje beter in worden. Mijn tuin ligt er nu mooi bij, maar dat is niet zozeer te danken aan mijn inspanningen. Het is vooral te danken aan mijn buurvrouw Yvonne.

Onverwachte hulptroepen

Wanneer je ergens nieuw komt te wonen, is het natuurlijk wel zo aardig even kennis te maken met je buren. Maar bij Yvonne hoefde ik niet eens aan te bellen, want zij riep me al gedag over de heg toen ik en mijn broer bezig waren de inhoud van de boedelbak de woning in te dragen. Ze vroeg of alles goed ging of dat ik wat hulp kon gebruiken. Ze had namelijk een sterke dochter en een zoon in de aanbieding als verhuizers. Die waren tot later dan afgesproken uitgegaan de avond daarvoor en dit klusje leek haar wel een passende vorm van boetedoening. We lachten, maakten kennis en we spraken af dat ik de volgende dag op de koffie zou komen. Ik dacht dat ze een grap had gemaakt over die straf voor haar kinderen. Maar een kwartier na onze ontmoeting verschenen twee slaperig uitziende tieners in joggingbroeken die vroegen naar welke kamer de dozen gebracht moesten worden.

Helden in de tuin

Yvonne heeft me dus niet alleen geholpen bij mijn verhuizing, maar heeft samen met mij de plantjes en bloemen voor mijn tuin uitgezocht. Alles begon goed te groeien. Er ontstond kleur en vorm in mijn tuin. Even leek alles perfect. Totdat de bladeren van vele planten begonnen te verkleuren en verwelken. Wat was er aan de hand? Yvonne wist het meteen: bladluis. Gelukkig wist ze raad. We konden dit zelfs op een bio- en ecologisch verantwoorde wijze oplossen. Wat moest ik doen? De larven van lieveheersbeestjes kopen. Deze kon ik gewoon online bestellen, waarbij ik een zakje via de post in de brievenbus kreeg. Vervolgens moest ik het zakje openen en dit aan een klipje ophangen op de plekken waar ik er het meest last van had. De larven eten de bladluis op en ondertussen groeien ze uit tot volwassen lieveheersbeestjes. Na twee weken was de plaag weg. Niet alleen lieveheersbeestjes zijn helden, maar Yvonne ook! Mijn tuin zou er heel anders aan toe zijn zonder haar.